
10mg
❄️Gelyofiliseerd poeder (niet gereconstitueerd)
Totaal: €39.99
Korting per hoeveelheid
| Hoeveelheid | Korting | Prijs per stuk |
|---|---|---|
| 5 - 9 | 10% | €35.99 |
| 10 - 19 | 20% | €31.99 |
| 20+ | 30% | €27.99 |
Strenge externe tests
Elke batch van onze onderzoekschemicaliën en peptiden ondergaat onafhankelijk extern laboratoriumtesten op zuiverheid en identiteit.
Totaal: €39.99
Verzending maandag 23 nov
Deadline 15:00 EET
Levering ma 30 nov – do 3 dec
Gratis verzendbescherming
Verloren of beschadigde pakketten worden vervangen — terugbetaling als ook een tweede zending mislukt
Express levering 1–3 dagen
Beschikbaar bij afrekenen
Melanotan 1 (MT-1) is een synthetisch peptide-analoog van alfa-melanocytstimulerend hormoon (α-MSH), een van nature voorkomend peptide dat betrokken is bij de regulatie van pigmentatie. Het wordt onderzocht vanwege de interactie met de melanocortine-1-receptor (MC1R), een receptor die tot expressie komt op melanocyten, de gespecialiseerde cellen die melanine aanmaken.
MC1R-signalering beïnvloedt de melanogenese, het biologische proces waarbij melanocyten melaninepigmenten synthetiseren. Onderzoek naar Melanotan 1 biedt daarom een model om melanocortine-activiteit, pigmentproductie en de moleculaire routes van de pigmentatiebiologie te bestuderen.
Melanotan 1 is nauw verwant aan afamelanotide, een peptide dat als werkzame stof wordt gebruikt in SCENESSE, een in de Europese Unie toegelaten geneesmiddel voor erytropoëtische protoporfyrie (EPP). Het MT-1-peptide van onderzoekskwaliteit is echter niet hetzelfde als de toegelaten geneesmiddelformulering; dit product is uitsluitend bedoeld voor laboratoriumonderzoek.
Elke bestelling van Melanotan 1 (MT-1) bij Crystal Peptides omvat:
U vindt de CoA's ter inzage op de productpagina en op onze pagina met labtests.
Specificatie | Details |
Productnamen | Melanotan 1 (MT-1), afamelanotide, 4-Norleucyl-7-phenylalanine-alpha-MSH |
Hoeveelheid | 10mg per flacon |
Type peptide | Synthetisch α-MSH-analoog |
Classificatie van het peptide | Melanocortinepeptide |
Onderzoeksfocus | Melanocortinesignalering en melanogenese, met name MC1R |
Molecuulformule | C78H111N21O19 |
Molecuulgewicht | 1,646.8 g/mol |
Lengte van het peptide | 13 aminozuren |
Peptidesequentie | Ac-Ser-Tyr-Ser-Nle-Glu-His-D-Phe-Arg-Trp-Gly-Lys-Pro-Val-NH₂ |
CAS-nummer | 75921-69-6 |
Kwaliteitsdocumentatie | Analysecertificaat (CoA) beschikbaar |
Beoogd gebruik | Uitsluitend laboratoriumonderzoek |
Opmerking: de formule, het molecuulgewicht en de sequentie hierboven komen overeen met de registergegevens voor afamelanotide. Raadpleeg voor exacte productgegevens (zoals de zoutvorm) de productdocumentatie, zoals het CoA en het SDS.
Melanotan 1 (MT-1) is een synthetisch analoog van alfa-melanocytstimulerend hormoon (α-MSH), een peptide dat betrokken is bij melanocortinesignalering. Het belangrijkste aandachtsgebied is de melanocortine-1-receptor (MC1R), die verschillende stadia van de melaninesynthese in melanocyten reguleert. Inzicht in deze route vormt de basis voor onderzoek naar pigmentproductie, melanocytsignalering en de cellulaire reacties die samenhangen met blootstelling aan ultraviolette (UV-)straling. [1]
MC1R is een G-eiwitgekoppelde receptor die voornamelijk tot expressie komt op melanocyten, de gespecialiseerde cellen die melanine aanmaken. Onder fysiologische omstandigheden kan α-MSH aan deze receptor binden en intracellulaire signalering op gang brengen. Melanotan 1 is ontworpen om aspecten van de α-MSH-activiteit na te bootsen, waardoor het relevant is voor onderzoek naar ligand-receptorinteracties en melanocortinesignalering. [1]
Na receptoractivatie koppelt MC1R voornamelijk aan het stimulerende G-eiwit Gs, dat adenylaatcyclase activeert. Dit enzym verhoogt de intracellulaire concentratie van cyclisch adenosinemonofosfaat (cAMP), een second messenger die signalen van het celoppervlak doorgeeft aan intracellulaire regulatiesystemen. De resulterende signaalcascade verbindt de activiteit van de melanocortinereceptor met de cellulaire machinerie die de pigmentatie reguleert.
Een belangrijk stroomafwaarts onderdeel van MC1R-signalering is de route van het cAMP-afhankelijke proteïnekinase A (PKA). Verhoogd cAMP activeert PKA, dat de transcriptiefactor CREB (cAMP response element-binding protein) kan fosforyleren. Geactiveerd CREB draagt bij aan de regulatie van de microftalmie-geassocieerde transcriptiefactor (MITF), een belangrijke regulator van de melanocytfunctie en pigmentsynthese.
MITF beïnvloedt de expressie van verschillende genen die betrokken zijn bij melanogenese, waaronder de genen voor tyrosinase, tyrosinase-related protein 1 (TYRP1) en dopachroomtautomerase (DCT, ook bekend als TYRP2). Tyrosinase katalyseert essentiële reacties in de melaninesynthese, terwijl de andere enzymen betrokken zijn bij latere stadia van de pigmentproductie. Deze route helpt te verklaren hoe een signaal dat bij MC1R begint de expressie van eiwitten in de melaninebiosynthese kan beïnvloeden. [2]
Melanine wordt gevormd in gespecialiseerde celorganellen, de melanosomen. De twee belangrijkste vormen zijn eumelanine, geassocieerd met bruine en zwarte pigmentatie, en feomelanine, geassocieerd met gele en rode pigmentatie. Het evenwicht tussen deze pigmenten hangt af van verschillende factoren, waaronder MC1R-activiteit, genetische variatie en de beschikbaarheid van substraten voor de melaninesynthese.
MC1R-signalering wordt vooral in verband gebracht met de regulatie van de eumelanineproductie. Via de cAMP–PKA–CREB–MITF-route kan melanocortinesignalering de expressie beïnvloeden van enzymen die betrokken zijn bij de pigmentsynthese en zo het resulterende pigmentprofiel veranderen. Melanotan 1 is daarom relevant voor laboratoriumonderzoek naar de relatie tussen receptoractivatie, melanocytactiviteit en melaninesamenstelling. Deze mechanismen bieden een kader om pigmentatie op cellulair en moleculair niveau te bestuderen.
MC1R is ook relevant voor de fotobiologie, de studie van hoe biologische systemen op licht reageren. UV-blootstelling kan cellulaire reacties in de huid uitlokken, waaronder signaalroutes die met pigmentatie samenhangen. α-MSH en verwante melanocortinesignaleringsmechanismen maken deel uit van het biologische netwerk waarmee melanocyten op deze signalen reageren.
Eumelanine absorbeert en verstrooit een deel van de invallende UV-straling en kan helpen sommige vormen van UV-geïnduceerde celschade te beperken. Pigmentatie is echter slechts één onderdeel van de reactie van de huid op UV-blootstelling, en de relatie tussen melanocortinesignalering, pigmentproductie en fotoprotectie is complex.
Onderzoek met Melanotan 1 kan helpen deze onderling verbonden routes te onderzoeken, maar bevindingen over receptoractiviteit of melaninesynthese tonen op zichzelf geen klinische fotoprotectieve effecten aan voor een peptide van onderzoekskwaliteit.
De MC1R-route biedt een duidelijk moleculair kader om te onderzoeken hoe melanocortineliganden de biologie van melanocyten beïnvloeden. Onderzoek kan zich richten op receptoractivatie, intracellulaire second-messengersignalering, transcriptieregulatie en de expressie van enzymen die betrokken zijn bij pigmentsynthese. Deze eindpunten kunnen met geschikte cellulaire en biochemische modellen worden bestudeerd om afzonderlijke stadia van de signaalcascade te onderscheiden.
Melanotan 1 is daarnaast wetenschappelijk relevant voor onderzoek naar α-MSH-analogen en hun interactie met melanocortinereceptoren.
Onderzoekstoepassingen van Melanotan 1 (MT-1)
Melanotan 1 wordt als synthetisch α-MSH-analoog onderzocht in studies naar melanocytbiologie, melaninesynthese en melanocortinereceptorsignalering. Gepubliceerde studies hebben de effecten onderzocht op gekweekte menselijke melanocyten, pigmentproductie en verschillen in respons die samenhangen met genetische MC1R-variatie. Deze bevindingen bieden praktische aanknopingspunten om te onderzoeken hoe melanocortinesignalering de pigmentatie op cellulair en moleculair niveau beïnvloedt.
Een gevestigde onderzoekstoepassing is het bestuderen van melanogenese in gekweekte melanocyten. Onderzoekers hebben veranderingen in melaninegehalte, tyrosinase-activiteit en celmorfologie onderzocht om de respons op melanocortinepeptiden te karakteriseren.
Een studie in het Journal of Cell Science onderzocht α-MSH en zijn analoog Nle⁴-D-Phe⁷-α-MSH in gekweekte menselijke melanocyten. Het analoog leidde tot dosisgerelateerde toenames van tyrosinase-activiteit en melaninegehalte, hoewel de responsen tussen kweken varieerden. De onderzoekers zagen ook veranderingen in de morfologie van de melanocyten, waaronder de vorming van dendritische uitlopers. [3]
In deze onderzoekscontext ondersteunen deze bevindingen verschillende meetbare eindpunten:
De studie wijst op een belangrijke beperking: niet elke onderzochte melanocytkweek reageerde op dezelfde manier. Experimentele omstandigheden en de kenmerken van het celmodel zijn daarom van belang bij de interpretatie van resultaten.
MC1R-varianten zijn in verband gebracht met verschillen in pigmentatiebiologie, waardoor het receptorgenotype relevant is bij onderzoek naar hoe genetische variatie in MC1R de respons op melanocortinesignalering beïnvloedt.
Een studie uit 2006 van Fitzgerald en collega's onderzocht de effecten van Melanotan (NDP-MSH) bij 77 Kaukasische deelnemers met verschillende MC1R-genotypen. De onderzoekers meldden een significante toename van de melaninedichtheid bij behandelde deelnemers ten opzichte van placebo, met grotere toenames in verschillende groepen met variante MC1R-allelen. [4]
Hoewel dit een studie bij mensen was, levert zij alleen bewijs dat genetische MC1R-variatie relevant kan zijn voor de waargenomen respons op dit peptide-analoog. In laboratoriumonderzoek ondersteunt de bevinding het onderzoek naar receptorvarianten, receptorsignalering en verschillen in melanogene responsen tussen gekarakteriseerde celmodellen. Zij toont niet aan dat elke MC1R-variant hetzelfde effect heeft, noch dat de bevindingen in de onderzochte populatie universeel gelden.
Onderzoek naar Melanotan 1 kan ook bijdragen aan onderzoek naar het type en de hoeveelheid melanine die melanocyten aanmaken. Eumelanine en feomelanine verschillen in chemische eigenschappen en biologische functies, waardoor alleen het meten van het totale pigment een melanogene respons mogelijk niet volledig karakteriseert.
In een studie uit 2000, gepubliceerd in Photochemistry and Photobiology, onderzochten Dorr en collega's Melanotan I bij een kleine groep menselijke vrijwilligers. De onderzoekers beoordeelden de pigmentatie met reflectiemetingen en analyseerden huidmonsters op eumelanine- en feomelaninemarkers. De studie leverde aanwijzingen dat het analoog onder de onderzochte omstandigheden de pigmentatie en de eumelanine-expressie kon beïnvloeden. [5]
Voor onderzoeksdoeleinden laat dit werk de waarde zien van het combineren van metingen van zichtbare pigmentatie met biochemische analyse. Afhankelijk van het experimentele model kunnen relevante eindpunten het totale melanine, eumelanine-geassocieerde markers en de relatieve bijdrage van verschillende pigmenttypen omvatten. Zulke metingen helpen veranderingen in de hoeveelheid pigment te onderscheiden van veranderingen in de samenstelling ervan.
Melanocortinesignalering is ook relevant voor onderzoek naar de wisselwerking tussen pigmentatie en blootstelling aan ultraviolette (UV-)straling. Melanine kan een deel van de UV-straling absorberen en verstrooien, terwijl UV-blootstelling biologische reacties kan uitlokken die de melanocytactiviteit en pigmentproductie beïnvloeden.
Een studie uit 2006 in het Journal of Investigative Dermatology onderzocht Nle⁴-D-Phe⁷-α-MSH bij 65 menselijke vrijwilligers. De onderzoekers meldden onder de studieomstandigheden een verhoogde melaninedichtheid en een afname van bepaalde gemeten indicatoren van UV-geïnduceerde huidschade in de behandelde groep.
Dit onderzoek biedt wetenschappelijke context voor de studie van de relatie tussen melanocortinesignalering, pigmentatie en UV-gerelateerde cellulaire effecten. Relevante onderzoeksvragen zijn onder meer of veranderingen in pigmentproductie samenhangen met meetbare veranderingen in cellulaire responsen op UV-blootstelling en hoe deze verbanden tussen experimentele modellen variëren. [6]
Deze historische bevindingen mogen niet worden opgevat als bewijs dat een Melanotan 1-product van onderzoekskwaliteit zonnebrand voorkomt of klinisch bewezen fotoprotectie biedt. In deze context bepalen laboratoriumbevindingen en resultaten uit deze strikt gecontroleerde studies bij mensen niet automatisch de prestaties van een commercieel onderzoeksmateriaal.
Melanotan 1 is ook relevant voor vergelijkend onderzoek met α-MSH en verwante melanocortinepeptiden. Structurele aanpassingen van een peptide kunnen de biologische activiteit, stabiliteit en interactie met receptorsystemen beïnvloeden, waardoor vergelijkende studies nuttig zijn om structuur-activiteitsrelaties te karakteriseren.
Onderzoekers kunnen gedocumenteerde receptorresponsen, stroomafwaartse signalering en melanogene eindpunten vergelijken in relevante experimentele modellen. Zo vergeleek de studie van Hunt uit 1994 α-MSH rechtstreeks met Nle⁴-D-Phe⁷-α-MSH en vond verschillen in de omvang van hun effecten op de tyrosinase-activiteit, ondanks grotendeels vergelijkbare effecten op het melaninegehalte onder de geteste omstandigheden.
Zulke bevindingen tonen aan waarom afzonderlijke eindpunten apart moeten worden beoordeeld, in plaats van aan te nemen dat twee verwante peptiden identieke biologische responsen opleveren. Vergelijkingen moeten ook rekening houden met verschillen in experimentele omstandigheden, peptide-identiteit en de beperkingen van het gekozen model.
Gepubliceerd onderzoek ondersteunt de studie van Melanotan 1 op het gebied van melanocytfunctie, melanogenese, MC1R-gerelateerde variatie en pigmentanalyse. De sterkte van het bewijs verschilt echter per toepassing, en bevindingen uit celkweken, diermodellen en studies bij mensen mogen niet als uitwisselbaar worden beschouwd.
Crystal Peptides levert Melanotan 1 (MT-1) uitsluitend voor laboratoriumonderzoek, niet voor gebruik bij mens of dier.
Melanotan 1 (MT-1), Melanotan 2 (MT-2) en PT-141 (bremelanotide) zijn synthetische peptiden die verwant zijn aan alfa-melanocytstimulerend hormoon (α-MSH). Hoewel ze een verband hebben met de melanocortinebiologie, verschillen hun moleculaire structuren, receptoractiviteit en belangrijkste onderzoekstoepassingen.
Specificatie | Melanotan 1 (MT-1) | Melanotan 2 (MT-2) | |
Type peptide | Synthetisch α-MSH-analoog | Synthetisch α-MSH-analoog | Synthetisch melanocortine-analoog afgeleid van het MT-2-peptideraamwerk |
Gangbare aanduiding | NDP-MSH; afamelanotide | MT-2 | PT-141; bremelanotide |
Moleculaire structuur | Lineair peptide | Cyclisch peptide | Gemodificeerd cyclisch peptide |
Lengte van het peptide | 13 aminozuren | 7 aminozuren | 7 aminozuren |
Primair receptoronderzoek | Voornamelijk geassocieerd met MC1R-gemedieerde pigmentatiesignalering | Bredere melanocortinereceptoractiviteit, waaronder MC1R, MC3R en MC4R | Melanocortinereceptorfarmacologie, met name MC4R en MC1R |
Belangrijkste onderzoeksfocus | Melanogenese, melanocytfunctie en pigmentregulatie | Melanocortinefarmacologie, pigmentatie en receptorgemedieerde biologische responsen | Melanocortinesignalering, met name routes die samenhangen met seksuele functie |
Overige onderzoeksinteresses | MC1R-signalering en eumelanineproductie | MC3R- en MC4R-geassocieerde routes | Centrale melanocortinesignalering en seksuele functie |
Relatie tussen de verbindingen | Een lineair α-MSH-analoog | Een cyclisch α-MSH-analoog | Een derivaat van het MT-2-peptideraamwerk met een eigen farmacologisch profiel |
MT-2 biedt een breder model voor onderzoek naar melanocortinereceptorfarmacologie, terwijl PT-141 nauwer verbonden is met onderzoek naar centrale melanocortineroutes en seksuele functie.
Onderzoekers die zich bezighouden met melanocortinesignalering en verwante biologische routes zijn mogelijk ook geïnteresseerd in andere verbindingen van Crystal Peptides, zoals KPV, een tripeptide afgeleid van het C-terminale gebied van α-MSH dat wordt onderzocht in studies naar ontstekingssignalering en cellulaire responsen, en Melatonin, een molecuul dat een rol speelt in onderzoek naar circadiane ritmes en melatoninereceptoren. Dat laatste is ondanks de naam echter geen melanocortinepeptide.
Deze verbindingen hebben verschillende structuren en onderzoekstoepassingen. Ze worden hier genoemd als aanvullende literatuur voor onderzoekers die verwante biologische systemen bestuderen, en niet omdat ze uitwisselbaar zouden zijn met Melanotan 1.
Hoewel de verbindingen structurele en farmacologische verwantschap vertonen, zijn ze niet uitwisselbaar. De juiste keuze hangt af van de onderzoeksvraag, het onderzochte receptorsysteem en het beschikbare bewijs voor de specifieke verbinding.
Crystal Peptides levert Melanotan 1 (MT-1) uitsluitend voor laboratoriumonderzoek, niet voor gebruik bij mens of dier.
Juiste bewaring en hantering helpen de integriteit van onderzoekspeptiden te behouden. Volg de bewaaromstandigheden die op het productetiket en in de bijgeleverde documentatie van Crystal Peptides Melanotan 1 (MT-1) staan vermeld.
Hanteer Melanotan 1 volgens geschikte laboratoriumprocedures om besmetting en materiaalverlies te beperken. Volg de vastgestelde protocollen van het laboratorium voor het hanteren van onderzoekspeptiden, inclusief eventuele eisen aan persoonlijke beschermingsmiddelen en gecontroleerde werkomstandigheden.
Als het materiaal wordt voorbereid voor een experimentele procedure, gebruik dan een compatibel bereidingsmedium en volg een gevalideerd protocol dat past bij de onderzoeksopzet. De stabiliteit na bereiding kan variëren afhankelijk van de samenstelling van de oplossing, de temperatuur, de concentratie en de bewaarduur. Ga zonder onderbouwende stabiliteitsgegevens niet uit van een universele houdbaarheid na bereiding.
Raadpleeg voor productspecifieke bewaartemperaturen, bereidingsomstandigheden en stabiliteitsinformatie het productetiket of neem contact op met Crystal Peptides.
Crystal Peptides stelt analysecertificaten (CoA's) beschikbaar om onderzoek te ondersteunen met nauwkeurige productidentificatie en kwaliteitsborging. U kunt de beschikbare documentatie voor Melanotan 1 (MT-1) bekijken op de productpagina of via onze pagina met labtests.
Een CoA geeft informatie over de analytische tests die op een specifieke batch zijn uitgevoerd. Voor Melanotan 1 omvatten de tests identiteit, zuiverheid, steriliteit, endotoxineniveaus en zware metalen. U vindt de resultaten van de meest recente batch in het verstrekte CoA, zodat u het analytische bewijs vóór aankoop kunt beoordelen.
Melanotan 1, ook bekend als MT-1 of NDP-MSH, is het synthetische α-MSH-analoog dat met de naam afamelanotide wordt verbonden. Afamelanotide is de internationale generieke naam van het werkzame peptide in SCENESSE, een in de Europese Unie toegelaten geneesmiddel voor erytropoëtische protoporfyrie (EPP). Een Melanotan 1-product van onderzoekskwaliteit heeft echter mogelijk niet dezelfde formulering of productiecontroles en heeft niet dezelfde regelgevende status als SCENESSE.
Nee. Afamelanotide is in de EU als SCENESSE toegelaten voor een specifieke medische indicatie: erytropoëtische protoporfyrie. Deze toelating geldt niet voor cosmetisch bruinen en toont de veiligheid en werkzaamheid van Melanotan 1 van onderzoekskwaliteit voor dat doel niet aan.
Melanotan 1 is onderzocht op zijn effecten op melanineproductie en pigmentatie. Klinisch onderzoek naar afamelanotide bij mensen met EPP heeft ook uitkomsten bekeken die verband houden met blootstelling aan licht. Toegenomen pigmentatie mag echter niet worden gezien als vervanging voor gangbare zonbeschermingsmaatregelen, en bewijs over een toegelaten geneesmiddel kan niet automatisch worden toegepast op een peptide van onderzoekskwaliteit.
Melanocortinesignalering beïnvloedt de pigmentatie, en in discussies over melanotanverbindingen zijn veranderingen in pigmentatie gemeld. Anekdotische meldingen kunnen echter niet de frequentie, oorzaak of betekenis op lange termijn van deze veranderingen vaststellen. Elke nieuwe, veranderende of ongebruikelijke moedervlek moet worden beoordeeld door een gekwalificeerde zorgprofessional, in plaats van aan te nemen dat de verandering een normale reactie op pigmentatiesignalering is.
Melanotan 1 is een lineair α-MSH-analoog van 13 aminozuren dat vooral wordt verbonden met onderzoek naar MC1R-gemedieerde pigmentatie. Melanotan 2 is een korter, cyclisch peptide met een breder melanocortinereceptor-activiteitsprofiel. Door hun structurele en farmacologische verschillen zijn het afzonderlijke onderzoeksverbindingen. Zie de vergelijkingstabel hierboven voor een uitgebreider overzicht.
Nee. Ondanks hun vergelijkbare namen zijn Melanotan 1 en melatonine chemisch verschillende verbindingen met verschillende biologische functies. Melanotan 1 is een synthetisch α-MSH-analoog dat wordt onderzocht in studies naar melanocortinesignalering en melanogenese. Melatonine is een hormoon dat betrokken is bij de circadiane timing en de regulatie van het slaap-waakritme. Ze zijn niet uitwisselbaar en behoren tot verschillende gebieden van biologisch onderzoek.
Deze website verstrekt geen medisch advies. Deze verklaringen zijn niet beoordeeld door de FDA of het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA). De producten zijn geen geneesmiddelen en zijn niet bedoeld om ziekten te diagnosticeren, te behandelen, te genezen of te voorkomen.
Vul uw e-mail in om promocodes, speciale aanbiedingen en de laatste updates te ontvangen.
Alleen af en toe een e-mail. Altijd afmelden.