HCG (5000IU)

Wat is HCG?

HCG-peptide is een synthetisch analogon van humaan choriongonadotrofine (HCG), een van nature voorkomend glycoproteïnehormoon dat bestaat uit twee niet-covalent geaßsocieerde subeenheden: een gedeelde alfa-subeenheid en een hormoonspecifieke bèta-subeenheid. De complexe structuur van HCG maakt het tot een belangrijk onderwerp van onderzoek in de reproductieve endocrinologie, de biologie van glycoproteïnehormonen, de LHCGR-receptorfarmacologie, signaaltransductie en de analytische karakterisering van eiwithormonen.

Synthetische HCG-onderzoeksmaterialen kunnen van leverancier tot leverancier verschillen door verschillen in glycosyleringsprofiel en andere fysisch-chemische eigenschappen. Onderzoekers dienen daarom de analytische resultaten van elke materiaalbatch te controleren om consistentie te waarborgen. Wanneer u HCG-peptide koopt bij Crystal Peptides Europe, krijgt u een product van onderzoekskwaliteit, gesynthetiseerd volgens strenge productiestandaarden en onafhankelijk getest door externe laboratoria op identiteit, zuiverheid, steriliteit en andere kwaliteitsparameters.

Dit product wordt uitsluitend verkocht voor onderzoeksdoeleinden en is niet bedoeld voor gebruik bij mensen of dieren. Veilige en discrete verzending beschikbaar in heel Europa.

Wat zit erbij

HCG 10.000 IE wordt geleverd als lyofiliseerd poeder in een verzegeld glazen flesje, uiterlijk doorgaans wit tot gebroken wit.

Voor elke productbatch is na tests door onafhankelijke laboratoria een Certificaat van Analyse (CoA) beschikbaar. Afhankelijk van het laboratorium en het geteste product kan het CoA analytische resultaten bevatten zoals:

• Identiteitstest: Bevestigt dat het materiaal overeenkomt met humaan choriongonadotrofine (HCG).
• Zuiverheidstest: Beoordeelt het aandeel van het belangrijkste HCG-materiaal ten opzichte van detecteerbare onzuiverheden of verwante componenten.
• Potentie of biologische activiteit: Bijzonder belangrijk voor HCG, omdat het product wordt gespecificeerd in Internationale Eenheden (IE), die biologische activiteit beschrijven in plaats van eiwitmassa.
• Eiwit- of moleculaire massakarakterisering: Helpt bij het beoordelen van de moleculaire eigenschappen van het HCG-preparaat en het onderscheiden ervan van niet-verwante eiwitten.
• Endotoxinetest: Wordt, indien van toepassing, uitgevoerd om de niveaus van bacteriële endotoxinen te beoordelen, wat belangrijk kan zijn voor laboratoriumtoepassingen met gevoelige biologische systemen.
• Steriliteitstest: Wordt, indien van toepassing, uitgevoerd om het materiaal te beoordelen op detecteerbare microbiële besmetting.
• Analyse van zware metalen of elementen: Wordt, indien van toepassing, uitgevoerd om te screenen op gespecificeerde elementaire verontreinigingen.

Omdat HCG een geglycosyleerd heterodimeer eiwithormoon is, kan de analytische karakterisering complexer zijn dan bij een conventioneel synthetisch peptide. Het batchspecifieke CoA dient daarom te worden gebruikt als de definitieve bron voor de analytische resultaten en specificaties van de geleverde HCG-batch. Testparameters kunnen variëren afhankelijk van het product en het onafhankelijke laboratorium dat de analyse uitvoert.

Houd er rekening mee dat reconstitutieoplossing niet bij het product is inbegrepen, maar u kunt BAC-water apart bestellen, hier in onze webshop.

Technische specificaties

Technische specificaties van HCG

Opmerking: HCG is een geglycosyleerd heterodimeer en geen eenketenig peptide met één vaste moleculaire formule. De moleculaire kenmerken kunnen variëren afhankelijk van het specifieke preparaat, waaronder herkomst en glycosyleringsprofiel. De toepasselijke batchdocumentatie dient daarom te worden gebruikt voor definitieve informatie over het geleverde materiaal.

Overzicht van HCG en werkingsmechanisme

Synthetisch humaan choriongonadotrofine (hCG) is een onderzoeksvorm van het van nature voorkomende glycoproteïnehormoon dat tot dezelfde bredere familie behoort als luteïniserend hormoon (LH), follikelstimulerend hormoon (FSH) en schildklierstimulerend hormoon (TSH) [1]. Het intacte hormoon bestaat uit twee niet-covalent geaßsocieerde subeenheden: een gemeenschappelijke alfa-subeenheid en een hormoonspecifieke bèta-subeenheid. Beide subeenheden dragen koolhydraatgroepen, waardoor het glycosyleringspatroon een belangrijk onderdeel is van de moleculaire eigenschappen van hCG.

De biologische activiteit van hCG wordt voornamelijk gemedieerd via de luteïniserend hormoon/choriogonadotrofinereceptor (LHCGR), een G-eiwit-gekoppelde receptor die tot expressie komt in reproductieve weefsels en andere experimentele systemen. Hoewel hCG en LH via dezelfde receptor werken, verschillen hun moleculaire structuren en glycosyleringspatronen, en onderzoek heeft verschillen aangetoond in hun receptorsignaleringsprofielen.

Binding van HCG aan LHCGR

LHCGR heeft een groot extracellulair domein dat het glycoproteïnehormoon herkent voordat receptoractivatie wordt doorgegeven via het transmembraandeel van de receptor. Structuurstudies wijzen erop dat interacties tussen hCG en het extracellulaire receptordomein conformationele veranderingen induceren die worden doorgegeven aan het intracellulaire deel van de GPCR. [2]

Deze receptorarchitectuur is belangrijk om te begrijpen waarom naast de aminozuurvolgorde ook de koolhydraatstructuren en de driedimensionale organisatie van hCG van belang zijn. Het intacte glycoproteïne levert de structurele informatie die nodig is voor hoogaffiene receptorbinding en signaalgeneratie.

cAMP- en PKA-signalering

De best gekarakteriseerde LHCGR-signaleringsroute omvat de Gs-gemedieerde activatie van adenylylcyclase, wat resulteert in een toename van intracellulair cyclisch AMP (cAMP). cAMP kan vervolgens proteïnekinase A (PKA) en andere downstream-effectoren activeren.

Onderzoek heeft cAMP/PKA-signalering vastgesteld als een belangrijk onderdeel van hCG-reacties, met name in studies naar steroïdogene signalering. LHCGR-signalering is echter niet beperkt tot deze route. [3]

Aanvullende LHCGR-signaleringsroutes

LHCGR kan interageren met verschillende klassen intracellulaire signaaleiwitten. Afhankelijk van het celtype, de receptoromgeving en de experimentele omstandigheden kan gonadotrofinebinding Gq/11-gemedieerde fosfolipase C-signalering, Gi-geaßsocieerde routes en β-arrestine-afhankelijke signalering activeren. [2]

Deze routes kunnen invloed hebben op intracellulair calcium, proteïnekinase C (PKC), ERK/MAPK-signalering, receptorinternalisering en andere cellulaire reacties. Modern onderzoek beschouwt LHCGR-signalering daarom als een netwerk van onderling verbonden routes in plaats van één lineaire cAMP-reactie.

HCG- versus LH-signalering

HCG en LH delen LHCGR als hun belangrijkste receptor, maar zijn moleculair niet identiek. Hun bèta-subeenheden hebben zich bij primaten afzonderlijk ontwikkeld, en verschillen in structuur en glycosylering dragen bij aan verschillende receptorinteracties en profielen van intracellulaire signalering.

Vergelijkende studies hebben verschillen gerapporteerd in de relatieve activering van cAMP/PKA, ERK1/2, AKT en andere routes door hCG en LH. Dit maakt beide hormonen waardevolle vergelijkingsinstrumenten voor het onderzoeken van de structuur van glycoproteïnehormonen, receptoractivatie, ligandselectiviteit en bevooroordeelde signalering.

HCG IE-sterkte

HCG en soortgelijke biologische onderzoeksmaterialen worden doorgaans beschreven in Internationale Eenheden (IE) in plaats van uitsluitend in eiwitmassa. U kunt HCG-peptide bij Crystal Peptides kopen in formaten van 5.000 IE en 10.000 IE, waarbij de IE-aanduiding verwijst naar de toegewezen biologische activiteit van het materiaal.

De Internationale Eenheid is een gestandaardiseerde maat die wordt gebruikt voor stoffen waarvan de biologische activiteit niet adequaat kan worden beschreven met alleen massa, en wordt vaak gebruikt voor biologische middelen zoals vaccins en geneesmiddelen (bijv. penicilline, vitamines, enz.). In de praktijk kan de IE-waarde worden gezien als een maat voor de gestandaardiseerde biologische activiteit of potentie van het materiaal.

Onderzoekstoepassingen en wetenschappelijke achtergrond

Humaan choriongonadotrofine heeft een brede onderzoeksgeschiedenis die zich uitstrekt over reproductieve endocrinologie, de biologie van glycoproteïnehormonen, receptorfarmacologie en analytische wetenschap. Omdat hCG interageert met dezelfde primaire receptor als luteïniserend hormoon (LH), maar afwijkende structurele en glycosyleringseigenschappen bezit, biedt het een nuttig model om te onderzoeken hoe de structuur van glycoproteïnen receptoractivatie en cellulaire signalering beïnvloedt.

Reproductieve endocrinologie

HCG wordt uitgebreid bestudeerd in de reproductieve endocrinologie vanwege de interactie met de luteïniserend hormoon/choriogonadotrofinereceptor (LHCGR). Onderzoek bestudeert hCG-LHCGR-signalering in reproductieve weefsels en gebruikt het hormoon om de biologie van de gonadotrofinereceptor, steroïdogene signalering en cellulaire reacties op receptoractivatie te onderzoeken. [4]

Vergelijkende studies met LH zijn bijzonder relevant, omdat beide hormonen LHCGR activeren, maar afwijkende moleculaire structuren en glycosyleringspatronen hebben.

LHCGR-receptorfarmacologie

HCG is een belangrijke ligand voor het bestuderen van de structuur en functie van LHCGR, een G-eiwit-gekoppelde receptor met een groot extracellulair hormoonbindend domein. Structuurstudies hebben hCG-LHCGR-complexen gebruikt om te onderzoeken hoe binding aan het extracellulaire domein conformationele veranderingen teweegbrengt die de receptor activeren en interactie met intracellulaire G-eiwitten bevorderen. [2]

Onderzoek bestudeert ook de verschillende signaleringsroutes die na LHCGR-activatie kunnen worden gerekruteerd. Deze omvatten Gs/cAMP-signalering, Gq/11-afhankelijke fosfolipaseroutes, Gi-geaßsocieerde signalering en β-arrestineroutes, waarbij de relatieve bijdrage van elke route afhankelijk is van het experimentele systeem.

Onderzoek naar steroïdogene en cellulaire signalering

hCG-LHCGR-signalering wordt bestudeerd in cellulaire systemen waarin onderzoekers veranderingen in intracellulair cAMP, proteïnekinase-activiteit, calciumsignalering, MAPK-routes en andere downstream-reacties onderzoeken.

Dit maakt hCG nuttig voor het bestuderen van hoe activering van een glycoproteïnehormoonreceptor wordt vertaald in cellulaire reacties, waaronder signalering geaßsocieerd met steroïdogene weefsels. De precieze reactie kan variëren met receptorexpressie, celtype en experimentele omstandigheden. [4]

Onderzoek naar glycosylering en glycovormen

Een van de meest onderscheidende aspecten van hCG-onderzoek is de glycosylering ervan. Het intacte hormoon bevat meerdere glycosyleringsplaatsen, wat resulteert in een populatie moleculaire isovormen in plaats van één uniforme moleculaire soort. Analytische studies hebben vloeistofchromatografie en hoge-resolutie massaspectrometrie gebruikt om hCG te karakteriseren op het niveau van het intacte eiwit en de verschillende glycovormen ervan te onderzoeken. [5]

Onderzoekers hebben ook onderzocht hoe verschillen in glycosylering de receptorbinding, biologische activiteit en analytische detectie van verschillende hCG-vormen beïnvloeden. Hypergeglycosyleerd hCG is bijvoorbeeld bestudeerd als een aparte moleculaire vorm met meetbare verschillen in LHCGR-activering vergeleken met referentie-hCG-preparaten.

Vergelijkend onderzoek naar HCG en LH

HCG en LH vormen een bijzonder nuttig vergelijkingssysteem, omdat beide via LHCGR werken, maar afwijkende bèta-subeenheden hebben ontwikkeld. Onderzoek heeft bestudeerd hoe verschillen in hun moleculaire structuur en glycosylering de receptorinteractie en downstream-signalering beïnvloeden. [1]

Vergelijkend hCG/LH-onderzoek kan daarom worden gebruikt om ligandselectiviteit, receptoractivatie, bevooroordeelde signalering en structuur-functierelaties in glycoproteïnehormonen te onderzoeken.

Analytische en assay-ontwikkeling

HCG wordt ook op grote schaal gebruikt in onderzoek naar immunoassays, referentiepreparaten en analytische karakterisering. Meerdere hCG-vormen kunnen ontstaan als gevolg van glycosylering, peptidesplitsing en metabole verwerking, wat uitdagingen creëert voor het selectief detecteren en kwantificeren van bepaalde moleculaire soorten.

Onderzoekers hebben daardoor analytische methoden ontwikkeld die intact hCG, hCG-isovormen en verwante fragmenten kunnen onderscheiden. Deze benaderingen omvatten immunometrische assays, vloeistofchromatografie en massaspectrometrie, die nuttige modellen bieden voor het bestuderen van de karakterisering van complexe glycoproteïnehormonen. [6]

Vergelijking HCG vs. LH vs. FSH vs. TSH

HCG behoort tot een aparte familie van heterodimere glycoproteïnehormonen, waartoe ook luteïniserend hormoon (LH), follikelstimulerend hormoon (FSH) en schildklierstimulerend hormoon (TSH) behoren. Deze hormonen delen een gemeenschappelijke alfa-subeenheid, maar hebben verschillende hormoonspecifieke bèta-subeenheden, die bijdragen aan hun receptorinteracties en signaleringseigenschappen.

Deze vergelijking is nuttig voor het begrijpen van de moleculaire biologie en receptorfarmacologie van HCG, in plaats van deze hormonen te behandelen als uitwisselbare onderzoeksmaterialen.

HCG vs. Kisspeptine-10

Kisspeptine-10 biedt een interessante vergelijking met HCG, omdat beide worden bestudeerd in reproductief en neuro-endocrien onderzoek, maar op zeer verschillende punten in de endocriene signalering aangrijpen. HCG is een glycoproteïnehormoon dat voornamelijk LHCGR activeert, terwijl Kisspeptine-10 een synthetisch decapeptide is afgeleid van de KISS1-precursor en wordt bestudeerd als ligand van de KISS1R/GPR54-receptor.

Het vergelijken van beide kan onderzoekers daarom helpen de downstream gonadotrofinereceptorsignalering te onderscheiden van de upstream neuro-endocriene regulatie, en illustreert tegelijkertijd de aanzienlijke structurele verschillen tussen een geglycosyleerd heterodimeer hormoon en een kort synthetisch peptide.

HCG vs. oxytocine

Oxytocine biedt een nuttige structurele vergelijking met hCG, omdat beide weliswaar endocriene signaalmoleculen zijn, maar fundamenteel verschillende moleculaire architecturen hebben. HCG is een sterk geglycosyleerd heterodimeer eiwithormoon bestaande uit alfa- en bèta-subeenheden, terwijl oxytocine een cyclisch, door disulfidebruggen verbonden nonapeptide is dat voornamelijk werkt via de OXTR-receptor. Het vergelijken van deze materialen kan onderzoekers helpen de biologie van glycoproteïnehormonen te onderscheiden van GPCR-signalering van kleine peptiden, inclusief verschillen in moleculaire structuur, receptorherkenning, analytische karakterisering en downstream cellulaire signalering.

Opslag en laboratoriumbehandeling

HCG wordt geleverd als een lyofiliseerd glycoproteïnehormoon in een verzegeld flesje. Omdat hCG een complex, geglycosyleerd eiwit is, zijn juiste opslag en behandeling belangrijk om de structurele en analytische eigenschappen van het materiaal te behouden.

• Houd het flesje verzegeld en beschermd tegen vocht.
• Bewaar HCG volgens de temperatuur- en behandelingsvoorwaarden die zijn gespecificeerd in de toepasselijke productdocumentatie of het batchspecifieke Certificaat van Analyse.
• Bescherm het materiaal tegen onnodige blootstelling aan warmte en langdurige temperatuurschommelingen.
• Bescherm het lyofiliseerde materiaal tegen onnodige blootstelling aan licht.
• Volg na voorbereiding voor laboratoriumgebruik de opslag- en stabiliteitsvereisten die geschikt zijn voor het specifieke preparaat en experimentele protocol.
• Vermijd onnodige herhaalde vries-dooicycli, indien van toepassing.

Houd er rekening mee dat hCG-preparaten meerdere moleculaire vormen en glycovormen kunnen bevatten, waardoor het behoud van het oorspronkelijke materiaal belangrijk is wanneer het onderzoek afhankelijk is van structurele of analytische karakterisering.

Wanneer u HCG koopt bij Crystal Peptides in Europa, vindt u alle relevante informatie over de onderzoeksverbinding in de meegeleverde documentatie (CoA) om u bij uw onderzoek te begeleiden.

Certificaat van Analyse en kwaliteitsborging

Een Certificaat van Analyse (COA) is bijzonder belangrijk voor HCG, omdat het materiaal een complex glycoproteïne is en geen enkel, structureel uniform peptide. Een zinvolle kwaliteitsbeoordeling moet rekening houden met de identiteit en samenstelling van het preparaat, de gerapporteerde activiteit ervan, en de analytische methoden die zijn gebruikt om het te karakteriseren.

Wat te controleren op een HCG-COA

Bij het beoordelen van documentatie voor een HCG-onderzoeksmateriaal dienen onderzoekers rekening te houden met verschillende afzonderlijke parameters:

• Identiteit: Bevestigt dat het materiaal overeenkomt met humaan choriongonadotrofine en identificeert, indien van toepassing, de relevante alfa- en bèta-subeenheden.
• Potentie of activiteit: HCG wordt doorgaans gespecificeerd in Internationale Eenheden (IE), die betrekking hebben op biologische activiteit en niet simpelweg op de aanwezige eiwitmassa.
• Zuiverheid: Geeft het gemeten aandeel van het belangrijkste HCG-materiaal aan volgens de vermelde analytische methode.
• Herkomst en moleculaire vorm: Geeft, indien vermeld, aan of het materiaal recombinant, uit urine gewonnen of een ander gedefinieerd preparaat is.
• Glycosylering: Geeft, indien gekarakteriseerd, informatie over de koolhydraatstructuren die aan de HCG-subeenheden zijn gebonden. Glycosylering kan aanzienlijk bijdragen aan de moleculaire heterogeniteit van HCG-preparaten.
• Verwante eiwitten en varianten: Kan, indien getest, informatie verschaffen over subeenheidvarianten, fragmenten, geoxideerde vormen of andere verwante soorten.
• Endotoxine- en microbiologische test: Verschaft, indien inbegrepen, afzonderlijke informatie over endotoxineniveaus en microbiologische kenmerken.

Geavanceerde karakterisering van HCG kan technieken omvatten zoals vloeistofchromatografie, hoge-resolutie massaspectrometrie, peptidekartering, glycaananalyse en elektroforetische methoden. Deze benaderingen kunnen informatie verschaffen die een conventionele zuiverheidstest alleen niet kan vaststellen.

Veelgestelde vragen

Wat is HCG (humaan choriongonadotrofine)?

Humaan choriongonadotrofine (HCG of hCG) is een van nature voorkomend glycoproteïnehormoon bestaande uit twee niet-covalent geaßsocieerde subeenheden: een gemeenschappelijke alfa-subeenheid en een hormoonspecifieke bèta-subeenheid. Onderzoek naar HCG omvat reproductieve endocrinologie, de biologie van glycoproteïnehormonen, LHCGR-receptorfarmacologie en signaaltransductie.

Wat is het verschil tussen HCG en HCG-peptide?

HCG, of humaan choriongonadotrofine, is een geglycosyleerd heterodimeer eiwithormoon bestaande uit alfa- en bèta-subeenheden. De term "HCG-peptide" wordt soms commercieel gebruikt om HCG als onderzoekspeptide te beschrijven, maar verwijst niet naar een aparte vorm van het hormoon. Wetenschappelijk wordt HCG nauwkeuriger beschreven als een glycoproteïnehormoon dan als een conventioneel synthetisch peptide.

Waarvoor wordt HCG in onderzoek bestudeerd?

HCG wordt bestudeerd binnen reproductieve endocrinologie, LHCGR-receptorfarmacologie, steroïdogene signalering, de biologie van glycoproteïnehormonen en analytische karakterisering. Onderzoek onderzoekt ook de structuur, glycosylering, receptorinteracties van HCG en verschillen tussen HCG en verwante hormonen zoals LH.

Hoe werkt HCG?

HCG produceert zijn biologische effecten voornamelijk door te binden aan de luteïniserend hormoon/choriogonadotrofinereceptor (LHCGR), een G-eiwit-gekoppelde receptor. Activering van LHCGR kan cAMP/PKA-signalering en andere intracellulaire routes stimuleren, waarbij de resulterende reactie afhangt van de receptoromgeving en het experimentele systeem.

Welke receptor activeert HCG?

HCG activeert voornamelijk LHCGR, dat ook de belangrijkste receptor is voor luteïniserend hormoon (LH). Onderzoek heeft aangetoond dat LHCGR meerdere intracellulaire signaleringsroutes kan activeren na hormoonbinding, waardoor HCG nuttig is voor het bestuderen van de farmacologie van de gonadotrofinereceptor.

Wat is het verschil tussen HCG en LH?

HCG en LH zijn nauw verwante glycoproteïnehormonen die beide voornamelijk interageren met LHCGR. Ze delen een gemeenschappelijke alfa-subeenheid, maar hebben verschillende bèta-subeenheden en kunnen verschillen in glycosylering en receptorsignaleringseigenschappen. Deze verschillen maken ze nuttige vergelijkingsmaterialen voor het bestuderen van de structuur van glycoproteïnehormonen en receptoractiviteit.

Wat betekent 10.000 IE HCG?

10.000 IE verwijst naar de biologische activiteit die is toegewezen aan het HCG-preparaat, niet naar 10.000 mg of een andere directe meting van eiwitmassa. Internationale Eenheden zijn gebaseerd op een vastgestelde norm voor biologische activiteit, dus een IE-waarde mag niet rechtstreeks worden omgezet in een massawaarde zonder informatie over het specifieke preparaat en de toepasselijke referentienorm.

Hoe worden zuiverheid en identiteit van HCG getest?

HCG kan worden gekarakteriseerd met behulp van analytische methoden, waaronder chromatografie, immunoassays en massaspectrometrie. Identiteit, chromatografische zuiverheid, biologische activiteit, glycosylering en de aanwezigheid van verwante moleculaire vormen vertegenwoordigen verschillende analytische vraagstukken, dus een enkel zuiverheidspercentage biedt geen volledige karakterisering van een HCG-preparaat.

Waarom is de glycosylering van HCG belangrijk?

HCG is een geglycosyleerd eiwit, wat betekent dat koolhydraatstructuren zijn gebonden aan de alfa- en bèta-subeenheden ervan. Deze glycanen dragen bij aan de moleculaire eigenschappen van het hormoon, en verschillende HCG-preparaten kunnen verschillende glycovormen bevatten. Onderzoekers kunnen daarom rekening houden met glycosylering bij het onderzoeken van de structuur van HCG, receptorinteracties, biologische activiteit of analytische verschillen tussen preparaten.

Waar kan ik HCG kopen voor onderzoek in Europa?

Onderzoekers in Europa kunnen HCG kopen bij Crystal Peptides als laboratoriumonderzoeksmateriaal. HCG wordt geleverd in lyofiliseerde vorm en is verkrijgbaar in catalogusformaten van 5.000 IE en 10.000 IE. Het materiaal is uitsluitend bedoeld voor onderzoek en ontwikkeling en niet voor gebruik bij mensen of dieren.

Wetenschappelijke referenties

1. Nwabuobi, C., Arlier, S., Schatz, F., Guzeloglu-Kayisli, O., Lockwood, C. J., & Kayisli, U. A. (2017). hCG: Biological functions and clinical applications. International Journal of Molecular Sciences, 18(10), 2037. PubMed PMC full text
2. Grzesik, P., Kreuchwig, A., Rutz, C., Furkert, J., Wiesner, B., Schülein, R., Kleinau, G., Gromoll, J., & Krause, G. (2015). Differences in signal activation by LH and hCG are mediated by the LH/CG receptor's extracellular hinge region. Frontiers in Endocrinology, 6, 140. PubMed PMC full text
3. Mann, O. N., Kong, C. S., Lucas, E. S., Brosens, J. J., Hanyaloglu, A. C., & Brighton, P. J. (2022). Expression and function of the luteinizing hormone choriogonadotropin receptor in human endometrial stromal cells. Scientific Reports, 12(1), 8624. PubMed PMC full text
4. Li, J., Zhu, X., Zhu, W., Li, L., Wei, H., & Zhang, S. (2024). Research progress on the impact of human chorionic gonadotropin on reproductive performance in sows. Animals, 14(22), 3266. PubMed PMC full text
5. Fournier, T. (2016). Human chorionic gonadotropin: Different glycoforms and biological activity depending on its source of production. Annales d'Endocrinologie, 77(2), 75–81. PubMed
6. Woldemariam, G. A., & Butch, A. W. (2014). Immunoextraction-tandem mass spectrometry method for measuring intact human chorionic gonadotropin, free β-subunit, and β-subunit core fragment in urine. Clinical Chemistry, 60(8), 1089–1097. PubMed PMC full text